Бяспека руху на аўтатрасах Р-62 Чашнікі-Бобр- Бабруйск, Р-79 Клічаў-Чачэвічы, Р-118 Любонічы- Кіраўск залежыць ад калектыву лінейна-дарожнай дыстанцыі № 724 ДЭУ-72

размещено в: Наши новости | 0

Няхай  добрым  будзе  шлях!

Амаль  110 кіламетраў  аўтамагістралей рэспубліканскага  значэння  абслугоўвае  калектыў  лінейна-дарожнай  дыстанцыі  № 724   ДЭУ-72.
Як   адзначае  начальнік  ЛДД-724  Міхаіл  Міхайлавіч  Серы,  галоўная  каштоўнасць  прадпрыемства – людзі.  Кожнаму  з  19  членаў  калектыву  ўласцівы  прафесіяналізм,  руплівасць,  настойлівасць.  Без  гэтых  якасцей  у дарожнай  галіне  і  рабіць  нечага.
Сяргей  Эдуардавіч  Стасевіч  на   прадпрыемстве  працуе  6  гадоў  і  ўвесь  час  машыністам  пагрузчыка  “Амкадор”, спаўна  зведаў  “хлеба”  дарожнікаў.  Толькі  сёлетняя  зіма   строгі  экзамен  на  прафесіяналізм  ўчыніла.   Рабочы  дзень пачынаўся ў  3  га-дзіны  ночы і  заканчваўся  назаўтра  ў  такі  ж  час.  Трохі  адпачыў – і  зноў  за  справу!  Бо  яшчэ  зацемна  трэба  было  загружаць  дарожную  тэхніку  пясчана-салянай  сумессю  для  пасыпкі  дарожнага  палатна.   А  як  зіма  снягамі  пужала!  Бывала,  так  замяце  аўтатрасу,  што  толькі  яго  “Амкадор”  і  можа  “прабіць”  яе,  пашырыць  праезную  паласу.  А  пасля  ўжо,  за  ім,  ідзе  іншая  дарожная  тэхніка,  расчышчае  дасканала,  наводзіць  парадак,  чысціню,  бо  і  ў  зімку  староннія  прадметы  на  дарозе,    якія  могуць  стаць  прычынай  надзвычайных  здарэнняў,   — нярэдкасць.
Цяпер  вясна,  а  значыць,  на  парадку  дня  –  рамонт   асфальтавага    пакрыцця  аўтадарог, мастоў,  замена   пашкоджаных  дарожных  знакаў,  нанясенне  разметкі,  добраўпарадкаванне  павільёнаў  прыпынку  і  іншых аб’ектаў.  Свой  уклад  у  гэту  неабходную  людзям  справу  ўносіць  штодня  і  Сяргей  Эдуардавіч.  Ён  там,  дзе  размыла  дарогу,  дзе  патрэбна  разгарнуць  зямлю  ў  час  рамонту  аўтатрасы,  выканаць  пагрузачныя работы  і  г.д.  Таму  яго   пагрузчык   практычна  ніколі  не  прастойвае.
А  з  тэхнікай  ён  на  “ты”,  любіць  яе  і  беражэ.  Ды  і  як  інакш?  Працаваць  пачаў  з  16  гадоў  механізатарам  у  саўгасе.  У  арміі  служыў  у  аўтабатальёне.  Дома  таксама  стальны  сябар  ёсць  –  нямецкі  “Фольксваген  Шаран”.  На  ім  з  сям’ёй,  сябрамі  ў падарожжах  бывае,  і  на  рыбалку  на  Друць,  Беразіну  ездзіць.  Гэта  яшчэ адно  захапленне  з  дзяцінства. З  задавальненнем  гаворыць,  што  самы  вялікі яго  ўлоў  на  вудачку – 2-кілаграмовыя  ляшчы.
Як  і  многія,  Сяргей  Эдуардавіч  лічыць, што   аўтамабіль – не раскоша,  а  сродак  перамяшчэння.  Прыемна,  калі  пад  яго  коламі  якасная  дарога, чыстая,  у  поўным  парадку, тым  больш  тая,  што  на  абслугоўванні  іх  прадпрыемства.  Бо  дарогі – твар  любога  горада, як  яны  выглядаюць,  так  мяркуюць  і  аб  яго  жыхарах.

Ніна  Ізох.

Оставить ответ

:wink: :twisted: :roll: :oops: :mrgreen: :lol: :idea: :evil: :cry: :arrow: :?: :-| :-x :-o :-P :-D :-? :) :( :!: 8-O 8)